Voordeur

Voordeur

Elke dag sta ik voor de voordeur, een vertrouwde voordeur, een nieuwe voordeur.
Door een voordeur kom je binnen, binnen in iemands huis, binnen in iemands leven. Door de voordeur kom je ook weer thuis.

Voor een voordeur staan als vroedvrouw, is aan het begin staan, het begin van iets nieuws. Een nieuwe ontmoeting, een nieuw gesprek, een nieuw gezin.

Soms is het de eerste keer dat je iemand ontmoet, vaak kende je de bewoners als langer, je kende ze nog niet in hun huis, hun thuis.

Daar sta ik dan, weer aan een nieuwe voordeur, ik adem altijd even traag in en uit voor ik op de bel duw. Ik wacht, het duurt vaak even. Komen er trippelden voeten, komt er een mama voorzichtig opendoen met een baby aan de borst, of wordt de deur geopend door een nog wat slaperige papa?

Mama’s en papa’s open niet enkel hun voordeur voor de vroedvrouw, ze openen hun hart. Waar de ene al aan de voordeur zegt: “Ik ben zo blij dat je er bent”, is de andere wat meer afwachtend en dat is helemaal ok. Je mag jezelf zijn, achter jouw voordeur.

Het is een hele eer, dat je ons ontvangt in je huis, je zit waarschijnlijk nog in je kraamnest, daar zijn vaak nog niet veel bezoekers toegelaten, je vroedvrouw is welkom, en dat voelen we.

Een mama deelde onlangs, na enkele jaren, haar eerste voordeur moment met me.
Ze had net haar derde kind op de wereld gezet. Ze koos om het ziekenhuis snel te verlaten. De vorige keren had ze een andere vroedvrouw, omdat die nu vakantie had, was ik gevraagd om haar te vervangen. De mama en ik kenden elkaar nog niet. Ik belde aan, stond aan haar voordeur. Ik droeg een rode half lange jas en had een donkerbruine lederen verzorgingstas vast in mijn linkerhand. Ik ademde zoals gewoonlijk even in en uit, voor ik met mijn rechterhand aanbelde aan haar glazen voordeur.

Ze zag me al in de verte staan, het moment van de deur openen, proficiat wensen, binnenstappen, kennismaken, ging gauw aan mij voorbij.

Tot ze jaren later vertelde dat ze ons eerste voordeurmoment nooit meer zou vergeten.
Ze zag in mij, in mijn halflange rode jas met bruine tas een “Mary Poppins” die haar kwam bijstaan in de intense kraamtijd. Blij dat ik haar Mary Poppins mocht zijn.

Liefs Elke

*voordeur kan natuurlijk ook achterdeur zijn
*papa kan ook mee-mama zijn