“Blijf verwonderd"
… zo van er komt een vlinder voorbij …

Sarah Verschueren

Kinderpsycholoog en relatie-en gezinstherapeute i.o.

Sarah is 34 jaar en is mama van 2 kindjes, een zoon en een dochter. Ze woont samen met haar vriend en enkele dieren op de boerenbuiten. Ze werkt als zorgcoördinator in 2 scholen en daarnaast werkt ze als zelfstandige in bijberoep bij De Wolk. Ze trekt regelmatig haar wandelschoenen aan om mooie wandelingen te maken. Omringt door haar gezin en de natuur komt ze helemaal tot rust. Ook yoga, een avondje voor tv of een pakje friet, zorgt ervoor dat haar batterijen terug opladen na een drukke werkdag. Sarah geeft de kinderyoga.

Sarah contacteren?

0494154080
psychologe.verschueren@gmail.com

VRAGEN AAN SARAH

Hoe zouden je vrienden of mensen uit je omgeving je omschrijven?
Vrienden omschrijven me als een rustig persoon, een goede luisteraar. Ik ben open minded en zal niet snel oordelen. Verder vind ik humor erg belangrijk en ben dan ook steeds te vinden voor een grapje of een lach.

Waarom ben je psycholoog- therapeut geworden?
Ik heb mijn interesse voor de psychologie al van kleins af aan gevonden door in mijn vaders boeken rond psychologie te bladeren. De optische illusies, hoe onze gedachten ons soms op een verkeerd spoor kunnen brengen, trok mijn aandacht.
Ik ben iemand die goed kan observeren en luisteren. Verhalen van iemand beluisteren en hen begeleiden in een zoektocht van het leven, dat vind ik zo boeiend. Ik probeer steeds op zoek te gaan naar verbinding tussen mensen. Ik kijk zo veel als mogelijk naar de mens in de relatie met zijn omgeving.

Ik hou ervan om met kinderen op een creatieve manier te werken (o.a. door verhalen, tekeningen, spel). Via spel kan het kind de dagelijkse indrukken die op hem/haar afkomen op een veilige manier tonen en verwerken. Soms is het ook eenvoudiger en minder confronterend voor hen om hun gevoelens op deze manier te uiten. Ik vind het belangrijk om naast het kind, ook te kijken naar het gezin waarbinnen het kind functioneert.

Ben je zelf mama? Wat vind je het leukste aan mama zijn? Wat had je anders ingeschat?
Ik ben zelf mama van 2 kindjes, een zalig enthousiaste jongen en een lief, koddig meisje.
Het prettigst aan mama zijn, vind ik om mijn kinderen te leren kennen als unieke persoontjes, wat ze leuk vinden en wat ze nodig hebben om zich goed in hun vel te voelen.
De speelse momenten waarbij je zelf ook weer kind kan zijn en toch ook de onvoorwaardelijke liefde die je kan voelen. Het zit hem vaak in de kleine dingen: een spontane knuffel, grappig woordje aan tafel, praten over gevoelens groot of klein voor het slapen gaan, samen wolfje hoe laat is het spelen, kunnen mijn dag goed maken.
Ik kan zeggen dat ik mezelf een spiegel voorgeschoteld kreeg vanaf het moment dat ik mama werd. Je leert jezelf plots erg goed kennen. Bepaalde gedragspatronen door de generaties heen kunnen zeer zichtbaar worden en het is soms een zoektocht wat ik graag wil bewaren en wat ik soms echt anders wil doen. Het thema ‘loslaten’ is ook een proces dat start vanaf de geboorte van je kindje. Ik kan zeggen dat het voor mij een leerproces was om mezelf als mama de ruimte te geven om te zoeken in het ‘mama zijn’.

Waarvoor zou je graag meer tijd maken?
Zeker en vast voor mijn partner. Door mijn jobs en het goed willen zorgen voor mijn kinderen durf ik mijn vriend wel eens te vergeten in heel mijn verhaal. We zijn veel samen maar zorgen steeds samen voor de kinderen waardoor die spontaniteit tussen ons twee wat op de achtergrond verdwijnt. We proberen meer en meer tijd in te plannen voor ons samen. Samen een serie kijken, iets gaan eten, werken in de tuin, weekendje weg. Wanneer we dit dan doen, voelen we ons terug 24, het moment waarop we elkaar ontmoet hebben. Dit helpt ons om de dagelijkse routine wat de baas te kunnen. Niets is vanzelfsprekend … liefde is een werkwoord.
Ook zou ik graag tijd willen maken om naar muziek te luisteren. Muziek brengt de emoties naar boven.

Heb je nog tips voor toekomstige mama’s?
Je krijgt vaak goedbedoeld advies voorgeschoteld wanneer je mama geworden bent: “zou je je kindje niet op een andere kamer laten slapen?”, “zou je je kindje niet beter wat warmer aankleden?”, “is het geen tijd om te stoppen met de tut?” Dit kan je soms onzeker maken als kersverse mama. Ieder vertelt verhalen vanuit zijn perspectief, wat hij/zij heeft meegemaakt. Geef jezelf de kans als mama om deze zoektocht naar waar jij en jouw kindje nood aan hebben, zelf aan te gaan. Je kan en hoeft niet meteen alles te weten. Het is het samen op weg gaan dat het zo een speciale unieke reis maakt.
Het gedrag van kinderen zegt niet meteen iets over de opvoeding die je aan je kind geeft. Kinderen tonen hun onderliggende gevoelens en behoeftes aan de hand van hun gedrag. Het is goed stil te staan wat er aan de basis ligt van dat gedrag en waar het kind net nood aan heeft. Zo heeft ieder kind een eigen temperament en toont ieder kind zijn gevoelens op een andere manier. Erg interessant en een blijvend proces om steeds op ontdekking te gaan als ouder.

Waarom zouden ze een therapeut onder de arm moeten nemen?
Ik zeg meestal tegen al mijn cliënten dat ik erg normale, gewone mensen zie binnen de praktijk, die op een moment in hun leven met een bepaalde zorg zitten waar ze graag over willen praten. Er bestaat nog vaak ten onrechte het idee dat je als persoon het allemaal alleen moet oplossen en dat therapie enkel nodig is voor als je het leven niet meer ziet zitten. Zowel bij kleine als grote zorgen kan een gesprek of het kaderen van gevoelens helpend en helend werken. Soms kan het ook zijn dat het praten met iemand nog ongekend, iemand ander dan een gezinslid of een vriendin, ervoor zorgt dat je het makkelijker vindt om je verhaal te vertellen. Je hebt het gevoel dat je niet kan teleurstellen, dat iemand onbevooroordeeld kan luisteren. Ikzelf blijf ook maandelijks in leertherapie gaan om mezelf te blijven leren kennen. Mijn patronen zichtbaar te krijgen of om meer orde in mijn gedachten te krijgen. Ik zie het als “het nemen van een ontspannend bad”.

Is er nog een fabeltje over therapeuten dat je de wereld uit wil helpen?
Wanneer ik zeg dat ik kinderpsychologe ben, wordt er nog vaak gedacht dat ik zo intuïtief mensen hun gedachten kan lezen. Sommige zijn dan erg op hun hoeden uit angst dat ik meteen een oordeel heb over de persoon die ze zijn. Dit is helemaal niet zo. Wat ik vooral doe is in de belevingswereld van iemand treden d.m.v. gesprek of spel en zo iemand leer kennen. Maar dit vraagt altijd tijd en verbinding.


Sarah Verschueren
Kinderpsycholoog en relatie-en gezinstherapeute i.o.

Doelgroep:

  • Kinderen
  • Jongeren
  • Jong-volwassenen
  • Ouders

0494154080
psychologe.verschueren@gmail.com

Inschrijven voor kinderyoga