Owning your story is the bravest thing you'll ever do - Brené Brown

Nele Caluwé

Zwangerschapsyoga docent - Vroedvrouw

Nele is (nog even) 34 jaar. Vroedvrouw werd ze toen ze in 2007 afstudeerde in Leuven, wat ook haar tweede thuis werd en waar ze 10 jaar werkte op neonatologie in het Heilig Hart ziekenhuis. Ze verloor er haar hart elke dag opnieuw. Toen ze een paar jaar geleden terug naar Rumst verhuisde solliciteerde ze bij Kind en Gezin en sindsdien gaat ze elke dag dankbaar en met veel zorg om met de kwetsbaarheid waar ze getuige van mag zijn tijdens de vele huisbezoekjes of consultaties in het multi-culturele Antwerpen.

Elke over Nele:
Nele kwam bij De Wolk terecht dankzij de podcast Radio Mama. Als vroedvrouw wordt ze steeds getriggerd door dingen die met haar beroep te maken hebben, en zo ook de podcast. Ze zocht contact met me, we mailden wat over en weer, het klikte en we spraken af. Moeilijker moet het soms niet zijn.

Nele is een warme, zorgende vroedvrouw met een gouden hart. Je kan ze vertrouwen en geeft (toekomstige) ouders een veilig gevoel. Nele is iemand die voor haar doel gaat op een gedreven en gepassioneerde manier.

Nele volgde een yoga opleiding met een specialisatie zwangerschapsyoga, ze volgde dat uit interesse, want nee, lesgeven was niets voor haar. Toen ik haar vroeg om in Puurs de zwangerschapsyoga op te starten vond ze dat best wel spannend, maar binnenin zag ik een vurig enthousiasme opborrelen.

VRAGEN AAN NELE:

Wat is het leukste dat je al meegemaakt hebt tijdens je werk? 

Enkele jaren geleden mocht ik twee prematuurtjes fotograferen op onze afdeling ter ere van de wereldprematurendag. De foto’s werden groot afgedrukt en op panelen tentoongesteld aan het onthaal van het ziekenhuis. Wat een eer! Toen ik elk gezin één afdruk cadeau mocht doen als dankjewel, vloog (dat mag je letterlijk nemen) één van de mama’s me huilend om de hals. Een paar dagen later liet ze me een foto zien van hun living, want mijn foto hing nu ingekaderd boven de zetel. Zei ik het al? Wat een eer!

Waarvoor mag iemand je altijd wakker maken? 

Om op reis te gaan! Waar ook ter wereld, als er bergen zijn, ben ik gelukkig.

Heb je een speciale anekdote / verhaal – meegemaakt tijdens je tijd op neonatologie

Er werd een baby’tje geboren van ongeveer 1500 gram na een zwangerschapsleeftijd van 35 weken. De bevalling was ingeleid omdat het kindje niet meer groeide in de buik, door een zwangerschapsvergiftiging. De mama was van Afrikaanse afkomst en ondanks dat het kindje het enorm goed deed, was ze erg angstig om haar kindje vast te houden. Waar zij vandaan kwam, overleefden zulke kleintjes niet. Ze was bang om zich te hechten, als ze het misschien toch weer ging moeten loslaten. Zonder te pushen kon ik haar uiteindelijk toch overtuigen om haar kindje dicht bij haar te nemen enkele uren na de geboorte. Een mama die haar kindje voor de eerste keer voelt en vasthoudt is één van de mooiste dingen om getuige van te mogen zijn. Een jaar later kwam ik haar per ongeluk tegen op pediatrie en het eerste wat ze zei was: “door jou heb ik hem wel durven pakken!” En zo kreeg ik zomaar nog een dag cadeau waarop ik met een vol hart huiswaarts keerde.

Wat zijn je hobby’s? 

Als ik niet op mijn yogamat sta (want dat is meer een verslaving dan een hobby) vul ik mijn tijd graag met naaien, soms breien, in de natuur zijn (wandelen, lopen, fietsen), boeken verslinden, schrijven en fotograferen. Ik weet het, ik weet soms ook niet waar ik moet beginnen als ik eens wat tijd over heb.

Hoe laten mensen hun dankbaarheid al eens zien? 

De kleinste dingen doen soms het meeste deugd, ik denk nu spontaan aan de Joodse mama die haar 8ste kindje gekregen had waar ik een huisbezoek deed en hoe ze bij mijn vertrek zei “bedankt dat je kwam, ik heb er veel aan gehad”. Het raakte me, dat ze ook bij de geboorte van haar 8ste kindje onzeker durfde zijn, vragen durfde stellen en me haar vertrouwen gaf. Ook de vele bezoekjes die we op neonatologie kregen van kindjes die bij ons verbleven (van twee weken na ontslag tot letterlijk voorbij hun eerste communie) werden telkens enthousiast doorverteld aan de volgende shift. Een eenvoudig smsje of kaartje kan mij ook helemaal warm maken vanbinnen.

Heb je nog tips voor toekomstige mama’s? 

Ik vertrouw op jullie instinct, nu jullie nog. Het is zo puur en dicht bij de natuur, dat het niet anders kan dan kloppen. Hoe zou het menselijk ras anders ooit overleefd hebben? Het heet niet voor niets oerinstinct!

 

Nu al meer lezen?
Want je leest het al, ze kan vlot schrijven.

Blog Nele

 

 


Nele heet jullie welkom in Puurs voor een wekelijks uurtje zwangerschapsyoga.

Inschrijven?